GranadaKiem
Daarjuist heb ik ‘afscheid’ genomen van ons dierbare Kim (alias m’n (klein!) zusje). Ze verlaat ons voor 5 maanden. Héél gewaagd. Die 5 maand lang zal ze ergens proberen Spaans te leren broebelen in en rond Granada. Rond februari gaat ze’t daar zeker en vast al zo beu zijn dat ze hier heel snel terug zal zijn…
We hadden afgesproken aan haar kot. Vandaar richting Mise en Place om het loon op te halen om dan met de tram naar Gent centrum te rijden waar Kim mij zou trakteren. Sja… Zoiets laat je je geen twee keer zeggen hé. Ondanks het vrij frisse weer hebben we toch voor een terrasje gekozen, lekker in het zonnetje. Allemaal goed en wel, ware het niet dat er van die vieze vuile grote grijze wolken af en toe dat zonnetje verstopten.
Dus daar zaten we dan aan de Maegt van Gent. Op voor Kim véél te hoge barkrukken. Zij één of andere cocktail waar ik al lang de naam niet meer van weet en ik een gewoon ordinair pintje. En maar kletsen en zeveren… En wat voor gespreksonderwerpen, je houdt het niet voor mogelijk. Maar we hebben gelachen, en of.
Uiteindelijk Kim terug begeleidt naar waar ze moest zijn en dan ‘afscheid’ genomen. Ze is dan wel voor 5 maand naar Granada maar van mij is ze in ieder geval nog niet vanaf! Moehahaha!
(Kim die probeerde een foto te trekken… Alleen ben ik sneller! )
amaj, voel mij wel vereerd, zo’n heel artikel aan mij gewijd:)*bloos*
o ja, vanwaar de suggestieve aanhalingstekentjes rond afscheid?:)
Omdat ik je nog steeds zal tegenkomen hier, op msn, …